19 Temmuz 2017 Çarşamba

365 Gün 365 Mutlu An- 1. Gün: Hayatında olan her şey için şükret!



Sabah kalk, işe git, tüm gün çalış, işten çık, trafikle boğuş, eve gel yemek pişir, bulaşıkları yıka, duş al, uyku, kapanış. Enflasyon, siyaset, ülkenin durumu, dünyanın çığırından çıkışı... Yaşadığımızın farkına varmadan, oksijeni doya doya içimize çekmeden, 24 saat içerisinde bir an bile olsa mutlu olmadan geçiyor günlerimiz. Tüm bu keşmekeşte çoğu zaman mutlu bir an yaşamadan günü bitiriyoruz. Hatta bazen öyle koşturuyoruz ki gün içerisinde mutlu olduğumuz o anı fark edemiyoruz dahi. 


Son günlerde kendimi çok mutsuz, hiçbir şeye yetişemeyecek kadar güçsüz hissediyorum. İşin yoğunluğu, iş dışında sürekli koşturmam gereken bir şeylerin olması derken tüm enerjim bitti, gitti, geri dönmüyor. Ya da ben dönmeyeceğini sanıyorum, bilmiyorum. Bir koltuğa oturup saatlerce boş bir duvarı izlemek istiyorum. (Biliyorum onuncu dakikada kendime yapacak bir iş bulurum ama hayal kurmak bedava işte.) Büründüğüm bu ruh hali 24 saatimi esir alıyor ve ben gün içerisinde enerjimi yerine getirecek minicik mutluluk anlarını da kaçırıyorum.  

Yine son zamanlarda taze edindiğim bir alışkanlık var. Bir türlü hiçbir şeye yetişemeyince, kendime gün içerisinde minik görevlendirmeler yapmaya başladım. Evin temizliğini, ihmal ettiğim kitapları, yazamadığım blogları yavaş yavaş bu şekilde düzene sokmaya başladım. Her gün ertesi gün için minicik bir görev listem var ve ben o listeyi tamamlamadan günü bitirmiyorum. Eğer tüm görevleri tamamladıysam, yatağa garip bir iç huzurla giriyorum. 

Son günlerde başıma gelen bir iyi, bir kötü olayı birleştirip kendim için daha faydalı bir şeye dönüştürmeye karar verdim. Hayat mottomun "carpe diem/ anı yaşa" olduğunu sağır sultana bile duyurdum artık! Ancak gerçek hayat mottomu yaşatmamı engelliyor ve anı kaçırıyorum. Bu durum benim için içten içe çürümekten başka bir şey değil. Kendimi yeniden hayata döndürecek, bana anı yaşatacak bir fikirle geldim bugün. Bu fikri kendime saklamak istemedim. 

365 Gün 365 Mutlu An Projesi

Evet, efendim adını 365 Gün 365 Mutlu An Projesi koydum. Proje çok basit! Her günün bir mottosu, bir görevi var. Bu görevler bize gün içerisinde bir an için bile olsa mutlu bir an yaşatacak. Böylece hayatın akışına kapılıp, kaçırdığımız o mutlu anın yerine yepyeni bir mutlu an koyacağız anı kumbaramıza. Bu olayı kendi başıma gerçekleştirebilirdim, ancak bir kişi de olsa birisine faydam dokunabilir diye düşündüm. O yüzden blogta ilan etmem bu durumu. 

Süreç şu şekilde işleyecek: Her günün bir görevi olacak. Her günün göreviyle ilgili yazıyı blogta sabah yedide bulacaksınız. 365 gün boyunca bu durum devam edecek. Bizim yeni yılımız 19 Temmuz'da başlayacak. Ayrıca, her günün göreviyle ilgili instagramımda bir adet fotoğraf da bulunacak. Fotoğrafların etiketleri #365mutluan #365gun365mutluan #365days365happy moments olacak ve benimle beraber 365 Gün 365 Mutlu An Projesine katılanları bu etiketlerden görebileceğim. Hatta instagranda 365days365happymoments isimli bir instagram hesabı da açtım. Benimle beraber bu etiketlerde fotoğrafla mutlu anlarını paylaşanları oradan paylaşacağım. İlk günün göreviyle başlıyorum.

1. Gün: Hayatında olan her şey için şükret!

Hayatta başımıza gelen her iyi şeyin oluşmasını sağlayan kelebek etkisinin şükretmekle başladığına inanıyorum. Kaderimizdeki her kapıyı açan anahtarın şükretmekten geçtiğine inanıyorum. Ancak şükretme eyleminde en önemli noktanın, işin sihrinin olduğu noktanın başımıza gelen kötü şeylere de teşekkür etmekten, şükretmekten geçtiğine inanıyorum. 

(Son cümleden sonra, bu kız delirmiş kapat kapat okuma diyen iç sesini bir başından sav. Çünkü nedenini de açıklayacağım saçma bulduğun o cümlenin.)

Sahip olduğum aile için, dünyada eşini bulamayan bu kadar çok insan varken ruh ikizimi bulduğum için, hayatımı devam ettirebileceğim bir işim olduğu için, nefes alabildiğim hayatta olduğum için hepsi için şükredebilirim. Her gün tüm bunlar için de sürekli şükrediyorum. Ancak ben hayatın bana gönderdiği kötü deneyimlere de şükrediyorum. Çünkü yadsınamaz bir gerçek varsa o da "her şerde bir hayır vardır" gerçeğidir.

Ben anı yaşamanın önemli olduğunu öğrendiysem, ben hayatta hiçbir şeyin huzurdan önemli olmadığını öğrendiysem, ben insanları iyi yönleri kötü yönleriyle kabul etmeyi öğrendiysem bunlar yaşadığım o tüm kötü deneyimlerin bana verdiği hediyelerdendi. 

Şimdi bugün çok değil, sadece bir dakikanı ayır ve sana verilen her şey için şükret. Boşluğa bir "verdiğin ve vereceğin her şey için şükrediyorum" cümlesini sal ve sonra onun sana geri dönüşünü bekle. Döndüğünde hissedeceksin şükründen doğduğunu o mutlu anın. 

Cips Yiyemeyen Kız
Cips Yiyemeyen Kız

Hayatin tadini yeni sehirler, yeni restoranlar, yeni yemekler kesfeden blogger kisisi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder